Τα σηραγγώδες αιμαγγείωμα (ο πιο συχνός τύπος) αποτελεί τον συχνότερο καλοήθη όγκου του ήπατος. Παρατηρείται συχνότερα στις γυναίκες (τετραπλάσια με πενταπλάσια επίπτωση σε σχέση με τους άνδρες) και φαίνεται να υπάρχει κάποια συσχέτιση με τις θηλυκές ορμόνες: από τη μία η επίπτωσή του είναι αυξημένη σε πολύτοκες γυναίκες, ενώ από την άλλη ορισμένα αιμαγγειώματα μεγεθύνονται κατά την εγκυμοσύνη ή με τη λήψη οιστρογόνων. Επιπλέον, έχει παρατηρηθεί ότι με την διακοπή των οιστρογόνων ένα αιμαγγείωμα μπορεί να εξαφανιστεί από μόνο του.

Πρόκειται για καλοήθεις όγκους που παραμένουν καλοήθεις και δεν εξαλλάσσονται σε κάποια μορφή καρκίνου. Κατατάσσονται σε μικρά (μέχρι 3 εκατοστά σε μέγιστη διάμετρο), μεσαίου μεγέθους (3-10 εκατοστά) και μεγάλα-γιγάντια (πάνω από 10 εκατοστά). Συνήθως δεν προκαλούν συμπτώματα και ανακαλύπτονται τυχαίο σε απεικονιστικό έλεγχο για κάποια άλλη πάθηση ή στα πλαίσια προληπτικού ελέγχου. Ένα μεγάλο αιμαγγείωμα, όμως, μπορεί να προκαλεί πόνο στη δεξιά άνω πλευρά της κοιλιάς, αίσθημα βάρους ή πρώιμου κορεσμού, ναυτία και έμετο κ.α. Η αυτόματη αιμορραγία αποτελεί ένα σπάνιο ενδεχόμενο, με λιγότερες από 50 τέτοιες περιπτώσεις να έχουν περιγραφεί μέχρι σήμερα στην παγκόσμια βιβλιογραφία. Επίσης σπάνιες είναι και οι επιπλοκές, όπως φλεγμονή και δημιουργία αποστήματος.

Η διάγνωση συνήθως τίθεται με υπερηχογράφημα άνω κοιλίας, αν και η καλύτερη εξέταση για την οριστικοποίηση της διάγνωσης είναι η μαγνητική τομογραφία άνω κοιλίας, όπου αναδεικνύονται καλύτερα οι διαστάσεις και τα χαρακτηριστικά του αιμαγγειώματος.

 

Καθώς πρόκειται για καλοήθεις όγκους που δεν προκαλούν συμπτώματα, δεν συνιστάται χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεσή τους, εκτός και αν ένα αιμαγγείωμα αυξάνει συνεχώς σε μέγεθος και τείνει να λάβει μεγάλες διαστάσεις ή προκαλεί συμπτώματα. Έτσι, προτείνεται η παρακολούθηση του ασθενούς με υπερηχογράφημα μία φορά τον χρόνο και η συμβουλή χειρουργού με εξειδίκευση στις παθήσεις του ήπατος. Σε περίπτωση εγκυμοσύνης ή λήψης οιστρογόνων η παρακολούθηση της εξέλιξης ενός αιμαγγειώματος είναι προτιμότερο να γίνεται κάθε 6 μήνες.

Κατηγορίες: Ήπαρ